Εργολάβοι συνειδήσεων.

Ο ΒΡΩΜΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΜΜΕ ΣΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ «ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ»

ΜΕΡΟΣ 1ο – Οι κανόνες του παιχνιδιού

Zaphod Beeblebrox

Πριν μερικές ημέρες, στην εξεταστική επιτροπή για το σκάνδαλο Siemens, μάθαμε όλοι με γλαφυρό τρόπο, αυτό που χρόνια υποπτευόμασταν: ότι η ενημέρωσή μας αποτελεί προϊόν εμπορικών συμφωνιών. Πιο συγκεκριμένα, ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας Civitas, Γιώργος Φλέσσας, πειθαναγκάστηκε να ομολογήσει -έστω και μέσα από τα δόντια του- ότι η εταιρεία του πληρωνόταν για να «βοηθά» μέσω του δημοσιογραφικού κλάδου στη δημιουργία καλής εικόνας τόσο της Siemens τον καιρό που ξέσπασε το σκάνδαλο, όσο όμως και του ΔΝΤ τις εβδομάδες που διαμορφωνόταν το μνημόνιο (πριν γίνει νόμος του κράτους)............

---

MΕΡΟΣ 2Ο – Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΦΟΠΛΙΣΤΗ

Από το 1989, οπότε η χώρα πρωτογνώρισε την «ελεύθερη ενημέρωση» βάζοντας ταφόπλακα στη «χουντική» ΥΕΝΕΔ και τη «σταλινική» ΕΡΤ, το εφοπλιστικό λόμπι ορίζει συντονισμένα μέσω ενός καλοκουρδισμένου και καλοπληρωμένου μηχανισμού προπαγάνδας την ενημέρωσή μας. Ποτέ άλλoτε το μαύρο δεν υπήρξε πιο… λευκό. Στα ελληνικά ΜΜΕ θα ενημερωθείτε για το πώς οι εργατικοί και λιτοδίαιτοι εφοπλιστές κατατρέχονται από τους αδίστακτους και κοιλαράδες ναυτεργάτες. Στα ελληνικά ΜΜΕ θα μάθετε το πώς μία δημόσια επιχείρηση από εντελώς άχρηστη γίνεται εξαιρετικά χρήσιμη απλώς με το να χαριστεί στον πλησιέστερο ιδιώτη, κατά προτίμηση εφοπλιστή ή μεγαλοκατασκευαστή. Στα ελληνικά ΜΜΕ θα γνωρίσετε τη θεϊκή προέλευση του ΔΝΤ και την «μητέρα Τερέζα» του εφοπλισμού που ακούει στο όνομα Cosco. Τα ελληνικά ΜΜΕ θα σας καταδείξουν τους δέκα εκατομμύρια λόγους που καθένας από εσάς -πλην των τόσο χρήσιμων πλοιοκτητών αυτής της χώρας- ευθύνεστε προσωπικά για το χρέος, το έλλειμμα και την αδυναμία δανεισμού της χώρας. Καλωσήρθατε στη Βόρεια Κορέα των Βαλκανίων............

---

MΕΡΟΣ 3Ο – ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΥΡΙΑΝΙΣΜΟ ΣΤΟΝ ΑΛΑΦΟΥΖΙΣΜΟ

Συνώνυμο της διαπλεκόμενης δημοσιογράφιας ως φαινόμενο σε αυτόν τον τόπο υπήρξε για δεκαετίες ο «Αυριανισμός». Στην πραγματικότητα, η λέξη αυτή αδικεί τους επαγγελματίες της διαπλοκής και τους ομίλους που πέτυχαν να ανεβάσουν και να ρίξουν κυβερνήσεις, από το ΔΟΛ έως τον όμιλο Αλαφούζου. Κουρής εναντίον (οικογένειας) Αλαφούζου: ο «άξεστος μπακάλης» εναντίον του «ευγενούς πλοιοκτήτη», η «κατακίτρινη Αυριανή» εναντίον της «πολυφωνικής Καθημερινής», το «φασιστοκάναλο Alter» εναντίον του «οικολογικού Σκάι». Μήπως δεν είναι έτσι τα πράγματα; Μήπως έχουμε να κάνουμε με τον απατεώνα των εικονικών τιμολογίων εναντίον του χρηματοδότη πρωθυπουργών, το φερέφωνο του πελάτη εναντίον του φερέφωνου του εφοπλιστικού λόμπι, τον κατά συρροή συκοφάντη εναντίον του… κατά συρροή συκοφάντη; Μήπως πρόκειται για τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, που όμως όταν αναφερόμαστε σε έναν πανίσχυρο όμιλο των ΜΜΕ με ιστορικό όνομα τότε τα πράγματα είναι απείρως χειρότερα; Μήπως ο εμμετικός Αυριανισμός ωχριά μπροστά στον αηδιαστικό Αλαφουζισμό;............