Σχετικά με πρώτες βοήθειες... για τους 300 απεργους και οχι μονο.

Σε περίπτωση που λιποθυμήσει κάποιος και δε βρίσκεται στο χώρο κάποιος γιατρός, τον ξαπλώνουμε κάτω, του σηκώνουμε τα πόδια και του δίνουμε ένα κουταλάκι ζάχαρη (δεν δίνουμε ποτέ νερό όσο είναι λιπόθυμος). Παράλληλα, βεβαιωνόμαστε ότι κατά την πτώση του δεν έχει χτυπήσει κάπου.

Κάποιες απλές ενδείξεις είναι ότι αν είναι λίγο ιδρωμένος (τσεκάρουμε τις μασχάλες του) σημαίνει ότι πρόκειται για απλή λιποθυμία, ενώ εάν είναι πολύ ιδρωμένος πιθανότατα πρόκειται για υπογλυκαιμία.

Για να δούμε εάν αντιδρά είτε τον χτυπάμε ελαφρά στο πρόσωπο, είτε τον τσιμπάμε ελαφρά στο σώμα. Παράλληλα, μετράμε τους σφυγμούς στον καρπό και του παίρνουμε την πίεση.

Αν δούμε ότι δεν συνέρχεται ερχόμαστε σε επαφή με κάποιον από τους γιατρούς των απεργών (τα τηλέφωνα των οποίων είναι τοιχοκολλημένα), ο οποίος θα κρίνει εάν χρειάζεται να μεταφερθεί στο νοσοκομείο.

Σε περίπτωση που όντως θα πρέπει να μεταφερθεί ενημερώνουμε οπωσδήποτε την γιατρό Όλγα Κοσμοπούλου (ισχειει για την Υπατία.

Σχετικά με τις συνοδείες στο νοσοκομείο...

Στο ασθενοφόρο δίνουμε το πραγματικό όνομα του απεργού και ενημερώνουμε ότι είναι απεργός πείνας. Δε χρειάζεται σε καμία περίπτωση ο συνοδός να δώσει το δικό του όνομα.

Πρέπει να γνωρίζουμε ότι η αστυνομία δεν έχει κανένα δικαίωμα ούτε να ανακρίνει, ούτε να πάρει στοιχεία (π.χ. να ζητήσει ταυτότητα) είτε από τον απεργό είτε από εμάς. Δεν έχει επίσης δικαίωμα να παρίσταται στην ιατρική εξέταση του απεργού.

Σε περίπτωση που δεν έχουμε καταφέρει να έρθουμε σε επαφή με την ιατρική ομάδα των απεργών και συναντήσουμε οποιοδήποτε πρόβλημα, ζητάμε από το προσωπικό του νοσοκομείου να έρθουμε σε επαφή με κάποιον από την 5μελή επιτροπή της ΕΥΝΑΠ (η οποία έχει δηλώσει ότι θα είναι στο πλευρό μας).

Κανένας από τους απεργούς δεν πρέπει να πληρώσει ούτε για τη νοσηλεία, ούτε για οποιαδήποτε εξέταση χρειαστεί. Δηλώνουμε απλά ότι δεν υπάρχουν χρήματα.

Για οποιοδήποτε πρόβλημα έχουν οι συνοδοί αναφέρονται στην συντονιστική ομάδα στην Υπατία.