ΣΟΒΑΡΑ ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΣΤΟ Ε.Κ.Π.

Τα συμπτώματα της κρίσης στο Εργατικό Κέντρο Πειραιά εξαπλώνονται επικίνδυνα πλέον, για το μέλλον του αλλά και για τις ανάγκες των εργαζομένων για δυνατή μαζική και δραστήρια συνδικαλιστική οργάνωση στην πόλη.
Οι δίαυλοι «επικοινωνίας» μεταξύ της ΔΑΚΕ και του ΠΑΜΕ στην Ετήσια Γενική Συνέλευση του Εργατικού Κέντρου Πειραιά αυτή τη φορά δεν ήταν υπόγειοι, αλλά ανακοινώθηκαν από τα μεγάφωνα, όπως έδειξαν και τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας για τον Απολογισμό Δράσης της Διοίκησης.
Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι και αποδεικνύουν την συμπόρευση των δύο νέων παρτενέρ στον πολύχρονο παροπλισμό του Εργατικού Κέντρου Πειραιά.
Το Ε.Κ.Π δυστυχώς θαλασσοπνίγεται, πότε στον ωκεανό του κυβερνητικού και συναινετικού συνδικαλισμού και πότε στον ωκεανό της απομόνωσης και της κομματικής περιχαράκωσης όπως σήμερα και οδηγείται τελικά σε ξέρες, μακριά από τα προβλήματα και τις ανάγκες των εργαζομένων.
Και στις δυο περιπτώσεις η ΔΑΚΕ αποδεικνύεται «πολύτιμος» συνεργάτης. Στο Ε.Κ.Π οι «ταξικές» δυνάμεις του ΠΑΜΕ προσέφυγαν στην συνδρομή της, για να αποφύγουν την βοή των εργαζομένων του Πειραιά για την ακινησία και τον παροπλισμό που έχουν οδηγήσει το Ε.Κ.Π.
Η Αυτόνομη Παρέμβαση με την τοποθέτησή της στην Ετήσια Γενική Συνέλευση κατέδειξε ότι η καραμέλα των ταξικών δυνάμεων έχει λιώσει ποια, η ζωή επιβεβαιώνει ότι ταξικό συνδικαλισμό κάνουν καθημερινά οι δυνάμεις της Αυτόνομης Παρέμβασης, το ΠΑΜΕ κάνει κομματική περιχαράκωση στο όνομα δήθεν της εργατικής τάξης, σε βάρος όμως της ενότητας, των αναγκών και των συμφερόντων των εργαζομένων.

ΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΝΟΜΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ
Στην Ετήσια Γενική Συνέλευση του Ε.Κ.Π. 19-3-2011

Θα ήταν κοινότυπο εάν λέγαμε ότι το Ε.Κ.Π εδώ και πολλά χρόνια ανακυκλώνει την απαξίωσή του.
Εμείς αν και είμαστε η δύναμη με την μικρότερη αριθμητική συμμετοχή στο Δ.Σ του Ε.Κ.Π κινηθήκαμε όλα αυτά τα χρόνια σταθερά στην γραμμή εξόδου από την κρίση.
Αρνηθήκαμε να γίνουμε μέρος αυτού του εκφυλιστικού φαινομένου και κινηθήκαμε σταθερά στη βάση Αρχών και κατοχυρωμένων κεκτημένων, που θέλουμε να στηρίζει και να χαρακτηρίζει την λειτουργία των Συνδικαλιστικών οργανώσεων.
Μετά το τελευταίο Συνέδριο προτείναμε, όπως κάνουμε σε όλα τα επίπεδα του συνδικαλιστικού κινήματος συγκρότηση αντιπροσωπευτικού προεδρείου και ψηφίσαμε στη θέση του προέδρου το ΠΑΜΕ ενώ εμείς συμμετέχουμε από την θέση του Οικ. Γραμματέα.
Το Ε.Κ.Π συνεχίζει όμως να απέχει από τα πραγματικά προβλήματα και τις ανάγκες των εργαζομένων, χθες ήταν σε παροπλισμό για να υπηρετηθούν οι συσχετισμοί που εξυπηρετούσαν την γραμμή της κυβερνητικής στήριξης, ήταν ο κυβερνητικός και εργοδοτικός συνδικαλισμός που τον υπηρέτησαν οι ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ με την αποχή τους, την αδράνειά τους, την σιωπηρή τους συνενοχή στην καταστροφική κυβερνητική πολιτική.
Σήμερα κινούμαστε από άλλη αφετηρία στον ίδιο παροπλισμό για την κομματική συσπείρωση του ΠΑΜΕ.
Το Ε.Κ.Π από συνδικαλιστική οργάνωση όλων των εργαζομένων έχει μετατραπεί σε προθάλαμο του ΠΑΜΕ και σε όποιον αρέσει.
Σε πρώτη προτεραιότητα η στοίχιση στην κομματική επιλογή και όχι στην υποχρέωση, ανεξάρτητα από ιδεολογική αφετηρία, να είναι το συνδικάτο όλων των εργαζομένων.
Για το σκοπό αυτό σκόπιμα απαξιώνεται κάθε λειτουργία του, προτιμούν την απόλυτη απαξίωση του, για να μπορούν έτσι να αναδεικνύονται ως καλύτεροι και χρησιμότερη.
Αδιαφορούν αν η επιλογή αυτή καταστρέφει και αποδυναμώνει την δύναμη της ίδιας της εργατικής τάξης.
Οι υψηλοί τόνοι για την Εργατική Τάξη και την υπεράσπισή της δεν πείθουν πια, η βασική επιδίωξη είναι η συσπείρωση του ΠΑΜΕ ως ο φορέας που θα αντικαθιστά τις συνδικαλιστικές οργανώσεις.
Συνάδελφοι του ΠΑΜΕ πήρατε τα κλειδιά και κλειδώσατε το κέντρο από κάθε λειτουργία του.
Ισχυριζόμαστε ότι, η υποταγή και η συναίνεση όσο και η διαίρεση των δυνάμεων έ-χουν το ίδιο αποτέλεσμα, ανεξάρτητα από προθέσεις επιφέρουν την αποδυνάμωση του συνδικαλιστικού κινήματος, την ήττα του εργατικού κινήματος, που είναι διακαής πόθος και επιδίωξη του κεφαλαίου.
Δεν παραιτούμαστε από την προσπάθειά μας να ξαναβρεί το Ε.Κ.Π το δρόμο του, της εκπροσώπησης δηλαδή όλων ανεξαίρετα των εργαζομένων.
Δε θα συνεχίσουμε όμως να παραμένουμε εγκλωβισμένοι σε μια ομηρία που οδηγεί στην απαξίωση συνολικά του συνδικαλιστικού κινήματος.
Θα πάρουμε όλα τα μέτρα συσπείρωσης και κοινής πορείας όλων εκείνων των συνδικάτων και δυνάμεων που πασχίζουν να οικοδομήσουν ένα ταξικό, μαζικό και ενωτικό συνδικαλιστικό κίνημα μακριά από συναινέσεις και διαχωρισμούς.
Η επόμενη μέρα για μας είναι, η πρόσκληση σε κάθε συνδικάτο και εργαζόμενο χωρίς αποκλεισμούς, να πάρει μέρος σε μια Παμπειραϊκή συσπείρωση όλων των συνδικαλιστικών δυνάμεων που μπορούν και θέλουν να χαράξουν άλλη πορεία για το Ε.Κ.Π και για τους εργαζόμενους, που θα μας βγάζουν από τον παροπλισμό, την αδράνεια, την ακινησία και θα δίνουν δύναμη ελπίδας και προοπτικής για τους αγώνες της εργατικής τάξης.