ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ 11 ΜΑΗ: ΜΙΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΑ.

Η Γενική Πανεργατική Απεργία της 11 ΜΑΗ, ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ.
Μια Γενική Απεργία που θα αποτελέσει την αφετηρία συνάντησης και συσπείρωσης, ευρύτερων και πέραν των συνδικάτων, κοινωνικών και λαϊκών δυνάμεων, επαγγελματικών οργανώσεων, των νέων αναδυόμενων κινημάτων, της νεολαίας, των γυναικών και των απλών πολιτών που πλήττονται από τις πολιτικές του Μνημονίου.
Μια Απεργία που θα είναι αφετηρία συγκρότησης μιας νέας κοινωνικής πλειοψηφικής συμμαχίας, που θα βάζει σε κίνηση ολοένα και περισσότερο κόσμο, θα δημιουργεί αποτελεσματικές αντιστάσεις και δυνατές κοινωνικές άμυνες και θα αποτελέσει εκείνο τον πόλο, που θα δώσει δημοκρατική πολιτική διέξοδο απέναντι, στα καταστροφικά κοινωνικά και οικονομικά αδιέξοδα στα οποία μας οδηγεί το μεγάλο κεφάλαιο και οι κυρίαρχες νεοφιλελεύθερες δυνάμεις στην Ε.Ε. και τη χώρα μας.

Μια Μεγάλη Απεργία Απάντηση στη νέα πρωτοφανή επίθεση που έχουν εξαπολύσει η νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και της Τρόικα, σε εργαζόμενους, ανέργους και συνταξιούχους, μέσω του προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής, αλλά και του «Συμφώνου για το Ευρώ», που «θεσμοθετεί» τη διαρκή λιτότητα και καταδικάζει ολόκληρη την κοινωνία μας στη φτώχεια.,
Το Μνημόνιο, το Σύμφωνο του ευρώ, το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής συμπυκνώνουν διαδοχικούς κύκλους λιτότητας μέχρι να πετύχουν το τελικό «σάρωμα» όλων των δικαιωμάτων των εργαζομένων.
Η κυβέρνηση και η Τρόικα τσακίζουν ότι κτίσαμε με αγώνες και θυσίες τις τελευταίες δεκαετίες και καταστρέφουν και τα τελευταία ψήγματα της κοινωνικής συνοχής και της δημοκρατίας. Τσακίζουν μισθούς, συντάξεις, εργασιακές σχέσεις. Τσακίζουν την υγεία, την παιδεία και την Κοινωνική Πρόνοια.
Η εκποίηση της δημόσιας περιουσίας και η εμπορευματοποίηση όλων των συλλογικών αγαθών, στην οποία προχωρούν ακάθεκτοι, μας οδηγεί σε ένα νέο μοντέλο κοινωνίας. Ένα μοντέλο γενικευμένης φτώχειας, όπου οι πιο αδύναμοι σπρώχνονται στο περιθώριο και την απόγνωση.
Μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα, καταστρέφουν και τα τελευταία εργαλεία αναδιανομής εισοδημάτων υπέρ των κοινωνικά και οικονομικά αδύναμων, γκρεμίζουν κάθε δυνατότητα παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας και ανασυγκροτούν με ρεβανσιστικές διαθέσεις, μια κοινωνία ακραίων ταξικών ανισοτήτων και φτώχειας.


Τα συνδικάτα οφείλουν επιτέλους να βγουν από την ακινησία και την εσωτερική αναδίπλωση.
Η πλειοψηφία της ηγεσίας του Συνδικαλιστικό Κίνημα να εγκαταλείψει συμβιβαστικές και διχαστικές πρακτικές.
Το συνδικαλιστικό κίνημα να αλλάξει τώρα ταχύτητα και προσανατολισμό. Να ανακτήσει την χαμένη αξιοπιστία του και την αυτοπεποίθηση του, από την ιστορική του παρακαταθήκη, ως μπροστάρης των κοινωνικών αγώνων.
Το Συνδικαλιστικό Κίνημα χρειάζεται να ανοιχτεί σε όλη την κοινωνία. Να συνδεθεί με τα νέα κοινωνικά κινήματα, με όλα εκείνα τα στρώματα που πλήττονται από το Μνημόνιο (ελεύθεροι και μικροί επαγγελματίες), με τη νεολαία, τις γυναίκες, τους μετανάστες και τους συνταξιούχους.
Το Συνδικαλιστικό Κίνημα μπορεί και πρέπει να γίνει σημείο αναφοράς και συσπείρωσης ευρύτατων κοινωνικών δυνάμεων με πολιτικά αιτήματα και χαρακτηριστικά.

Να ηγηθεί του αγώνα για απεμπλοκή της χώρας από το καταστροφικό Μνημόνιο, δημιουργώντας τις πολιτικές προϋποθέσεις για μια άλλη πορεία της χώρας.
Να δείξει και να παλέψει τις αιτίες που μας οδήγησαν ως εδώ.
Να απαιτήσει την επαναδιαπραγμάτευση του δημοσίου χρέους με στόχο τη διαγραφή ενός πολύ μεγάλου μέρους του και την αναπτυξιακή παραγωγή ανασυγκρότηση της οικονομίας με ριζική αναδιανομή εισοδημάτων προς όφελος των λαϊκών στρωμάτων.
Να συνεχίσει τον αγώνα
• Για να μην περάσουν τα νέα αντιλαϊκά μέτρα, για επαναφορά και διεύρυνση των εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων.
• Προστασία και αναβάθμιση των Δημόσιων Επιχειρήσεων και Υπηρεσιών.
• Μέτρα για την ενίσχυση των εισοδημάτων των εργαζομένων
• Να φορολογηθούν οι πλούσιοι και οι μεγάλες επιχειρήσεις
• Εθνικοποίηση-κοινωνικοποίηση τραπεζών
• Απαγόρευση των απολύσεων
• Κατάργηση της ελαστικής και ανασφάλιστης εργασίας
• Προσλήψεις σε υγεία, παιδεία, κοινωνικές υπηρεσίες

Οι εργαζόμενοι δεν χρωστούν τίποτα σ’ αυτούς που λεηλάτησαν τη χώρα

ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ 11Η ΜΑΗ,
ΜΙΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ.
ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΜΑΖΙΚΑ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ