Σε μια εποχή που το κεφάλαιο κορυφώνει την επίθεση του σε βάρος των εργαζομένων και αποδομεί κάθε ρυθμιστικό και κανονιστικό πλαίσιο, που μετατρέπει το εργατικό δίκαιο σε εύρημα με μουσειακή αξία, που διαβρώνει κάθε έννοια συλλογικότητας, η πλειοψηφία των ΓΣΕΕ εξαντλεί την κινητικότητα της σε πρωτοβουλίες και νομικές δράσεις, με διαδοχικές προσφυγές στα ελληνικά και ευρωπαϊκά δικαστήρια.
Είναι προφανές ότι δεν υποτιμώ τη σημασία αυτών των δράσεων, αντίθετα τις στηρίζω, ως ένα ακόμα όπλο που αξιοποιούμε σε ένα συνολικό σχέδιο πολύμορφης δράσης και αντίστασης απέναντι στην επίθεση του κεφαλαίου, χωρίς να καλλιεργούνται από την άλλη αυταπάτες ότι η αποδόμηση των πάντων μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο μέσω της δικαστικοποίησης ή και άλλων μορφών νομικής δράσης.
Σε μια εποχή που η χώρα καταβυθίζεται, που τα περιβόητα «μνημόνια διάσωσης» παρασέρνουν στη δίνη της εξαφάνισης ακόμα και τις στοιχειώδεις θεσμικές ρυθμίσεις που ανήκουν στον πυρήνα του «εργασιακού νομικού πολιτισμού», όπως κατακτήθηκε με αίμα και αγώνες μετά τον πόλεμο, η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ και του Εργατικού Κέντρου δείχνει να αποσύρεται από το γήπεδο της καθημερινής αναμέτρησης και προτιμούν να κάθονται στην κερκίδα και από τη θέση του θεατή να παρακολουθούν να μετατρέπουν σε άχρηστα κουρελόχαρτα κατοχυρωμένα κοινωνικά δικαιώματα.
Ακόμα και σήμερα που τα δημόσια αγαθά όπως η Υγεία θεωρούνται μη συμβατά με τη σημερινή ανάλγητη πραγματικότητα, επέλεξαν να απουσιάζουν από τη σημερινή κινητοποίηση, που οργανώθηκε για την υπεράσπιση της Δημόσιας Υγείας από τους εργαζόμενους στα νοσοκομεία και στο Δημόσιο Τομέα.
Η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ όπως και το Εργατικό Κέντρο δεν μπορούν να αφήνουν ανενόχλητο το αόρατο χέρι των σωτήριων και των «μνημονίων διάσωσης» να μας οδηγούν σε κοινωνικό ολοκαύτωμα
Το Εργατικό Κέντρο θα έπρεπε να παίρνει πρωτοβουλίες και να μπαίνει μπροστάρης για κινητοποιήσεις για την προστασία των εργαζόμενων. Αυτή την στιγμή περιμένουν πότε από την ΓΣΕΕ και πότε από τους φορείς του Ρεθύμνου να συμμετέχει σε κινητοποιήσεις. Μέχρι σήμερα το Εργατικά Κέντρο δεν κάλεσε σε καμία κινητοποιήσει στο Ρέθυμνο, ακόμα και μετά το 2ο μνημόνιο και τα προβλήματα που υπάρχουν με τον Σ.ΕΠ.Ε., το Νοσοκομείο, τον ΕΟΠΥΥ κ.λπ., θα έπρεπε να έχει πάρει μια απόφαση έστω και ένα απόγευμα να καλέσει σε μια πορεία διαμαρτυρίας, το ότι δεν έρχεται κόσμος είναι μια δικαιολογία, πως στις εκλογές μαζεύονται για να μας ψηφίσουν έτσι και σε κινητοποίηση να γίνει το ίδιο. Θα έπρεπε τουλάχιστον το Δ.Σ. Όχι μόνο για τα παιδιά τους αλλά και για τις οικογένειες εργαζομένων που εκπροσωπούν να πάρουν πρωτοβουλίες και να οργανώσουν κινητοποιήσεις.
Οι συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ χωρίς να συμμετέχουν σε μαζικές κινητοποιήσεις καταφέρνουν να δημιουργούνε εντυπώσεις τα διάφορα παραμυθία ότι δεν μπορούμε να πηγαίνουν με αυτούς που υποστηρίζουν το σύστημα έχει καταρρεύσει. Τα προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί είναι πολλά, όσο δε για τη λασπολογία με τον ΟΜΕΔ το ξέρουμε καλά ότι στην Κ.Σ.Σ.Ε. στην κλωστοϋφαντουργεία είναι αυτή που τον χρησιμοποίησαν για την σύμβαση.
Όσοι δοκιμάζονται σήμερα από τη νεοφιλελεύθερη βαρβαρότητα, απαιτούν από την πλειοψηφία της ΓΣΕΕ και του Εργατικού Κέντρου Ρεθύμνου, να κατανοήσει έστω και τώρα ότι μετά και τη δανειακή σύμβαση οι εφαρμοζόμενες πολιτικές βρίσκονται σε αγεφύρωτη αντίθεση με τα συμφέροντα των εργαζομένων.
Αξιώνουν να κατανοηθεί ότι το διακύβευμα αυτής της περιόδου είναι πολύ σοβαρότερο από μικροκομματικούς υπολογισμούς και από ανέξοδες θεωρίες, ενός ιδιότυπου ρεαλισμού, που στην καθημερινή ζωή εξελίσσεται τελικά σε καταστροφικές υποχωρήσεις χωρίς τέλος.
Θα πρέπει να παρέμβει με κινητοποιήσεις στις επιχειρήσεις που υπάρχουν καταγγελίες και να μπει μπροστάρης στο να σταματήσει τις ασύδοτες και καταστροφικές πολιτικές των εργοδοτών που καθημερινά γίνεται δέκτης από τους εργαζόμενους και όχι να τηρεί μια στάση ουδετερότητας.
Αυτή την στιγμή κάνεις δεν είναι μόνος, φέτος μετά τις εκλογές, για τους εποχιακούς, αλλά και γενικά όλους τους εργαζόμενους θα έρθει ένα καινούργιο κύμα με μέτρα έκτος εάν ο κόσμος δείξει την αντιπάθεια του. Το Εργατικό Κέντρο θα πρέπει να εντείνει τις κινητοποιήσεις του με συνεργασία των άλλων κέντρων τις Κρήτης και να οργανώσουν συλλαλητήρια όπως το Ηράκλειο και τα Χανιά.
Σε αυτό τον αγώνα θα πρέπει και τα σωματεία να σταθούν στο πλευρό του ή να πάρουν αυτά την πρωτοβουλία και να δημιουργήσουν αυτά τον δρόμο για τις κινητοποιήσεις και τον αγώνα για να επανέρθουμε στο κανονικό ρυθμό και όχι να συνεχίσουμε να προχωρούμε στην εποχή της μπάλας και της αλυσίδας με ένα ξεροκόμματο, και να αντισταθούμε στην πολιτική τις τρόικας, που θέλει μισθούς Βουλγαρίας και Ρουμανίας όπως είπαν στην Ευρωβουλή.
Η αναδημοσίευση της ειδησεογραφίας από εφημερίδες, έντυπα και ηλεκτρονικές σελίδες γίνεται για την ενημέρωση των αναγνωστών και δε συνεπάγεται την υιοθέτηση των απόψεων που εκφράζονται από την Αυτόνομη Παρέμβαση Ρεθύμνου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου